بسم الله الرحمن الرحیم

غدیر، تنها یک واقعهٔ تاریخی در حجةالوداع نیست؛ غدیر «فلسفهٔ تداوم» است. خداوندی که انسان را با پرسشگری آفرید، در میان انبوه پیام‌های فروفرستاده، اراده کرد که این پیام آخر، بی‌حافظ و بی‌مراقب نماند. درست در همین نقطه بود که غدیر رخ داد: نه فقط معرفی یک شخص، که اعلام یک اصل ماندگار؛ اصل «امامت» به‌مثابهٔ چراغ هدایت، که روشنایی آن به دست فرزانگی، عدالت و شایستگی سپرده میشود.

آن روز، پیامبر اکرم (ص) دستان حضرت علی (ع) را بالا برد؛ اما در حقیقت، معیار را بالا برد. او در برابر هزاران نگاه، نشان داد که رهبری در منطق اسلام، نه بر بنیاد قبیله و ثروت، که بر پایهٔ علم و تقوا، شجاعت و مردم‌داری معنا می‌یابد. جملهٔ «مَن کُنتُ مَولاهُ فَهذا عَلیٌّ مَولاه» یک تبریک ساده نبود؛ اعلام یک مسئولیت تاریخی بود که بر دوش همهٔ آنان که حقیقت را شناختند، گذاشته شد: پاسداری از دین، و پاسداری از عدالت در ساحت اندیشه و جامعه.

حال، شما ای نسل دانشگاهی، وارث همین پرسشگری و همین مسئولیت‌پذیری هستید. غدیر به ما می‌گوید جهان همیشه نیازمند کسانی است که قلم را چون شمشیر عدالت در دست بگیرند؛ که علم را به حلم پیوند بزنند و در میانهٔ هیاهوها، معیار حق را گم نکنند. دانشجویی که امروز مفهوم «ولایت» را نه در انحصار، که در گسترش آگاهی و خدمت به خلق می‌فهمد، راه غدیر را زنده نگه می‌دارد.

غدیر یک حادثۀ تمام‌شده در تاریخ نیست؛ یک فراخوان همیشه تازه است. فراخوانی که می‌گوید «ولایت» نه یک دایرهٔ بستهٔ قدرت، که جریانی سیّال از حق‌شناسی و حق‌گستری است: ایستادن در برابر جهالت، نگهبانی از شأن انسان و ساختن زیست‌بومی که در آن ملاک، شایستگی باشد، نه نسب و رابطه. دانشگاه، با همۀ کتاب‌ها و تردیدهایش، درست همان آزمونگاهی است که این ولایت در آن تمرین می‌شود؛ جایی که حق‌پذیری را بر راحت‌طلبی فکری ترجیح می‌دهیم، پرسشگری را بر تسلیم بی‌چون‌و‌چرا، و تعهد به حقیقت را بر مصلحت‌اندیشی خام. غدیر از ما نمی‌خواهد فقط واقعه‌ای را تبریک بگوییم، از ما می‌خواهد که در میانهٔ اندیشه و عمل، به میراث «ولایت آگاهانه» زنده بمانیم.

غدیرتان سرشار از آگاهی و برکت باد؛ باشد که غدیر، پیش از آنکه روی تقویم جا خوش کند، در جان و جریان زندگی ما جاری شود.

دکتر موسی جاودان- معاون فرهنگی و اجتماعی دانشگاه هرمزگان

پایان خبر