به نام خداوند جان و خرد

در روزگاری که سرعت، جوانی و تازه‌بودن بیش از همیشه ارزش پیدا کرده است، گاهی فراموش می‌کنیم که هر جامعه‌ای به اندازه‌ای که برای تجربه و خرد نسل‌های پیشین خود جا باز می‌کند، ریشه‌دار و آینده‌نگر است. سالمندان، فقط روایت گذشته نیستند؛ بخشی از حافظه زنده خانواده و جامعه‌اند؛ گنجینه‌ای از تجربه، صبوری، مهربانی و نگاه‌هایی که بسیاری از پیچیدگی‌های زندگی را پیش از ما آزموده‌اند.

دانشجویان عزیز؛
در مسیر پرشتاب زندگی، ممکن است تصور کنیم همه گره‌ها را باید با دانش، مهارت، فناوری و توان خودمان باز کنیم؛ اما بعضی گره‌ها فقط به دست بزرگ‌ترها باز می‌شود.
گاهی یک جمله از پدربزرگ، یک نگاه از مادربزرگ یا یک تجربه ساده از پدر و مادری سالخورده، راهی را نشان می‌دهد که هیچ کتاب و جست‌وجویی جای آن را نمی‌گیرد.

و البته بعضی گره‌ها را نه دست، که دعای بزرگ‌ترها باز می‌کند.
دعایی که شاید شنیده نشود، اما پشتوانه‌ای عمیق از عشق و دل‌نگرانی برای فرزندان و نوه‌هاست؛ همان دعایی که نسل‌های بسیاری، بی‌آنکه بدانند، با آن بزرگ شده‌اند.

سالمندان، فقط صاحبان خاطره نیستند؛ گاهی صاحبِ کلیدِ خاطرات ما هستند.
بعضی دورهمی‌ها به خاطر غذایی که روی سفره است شکل نمی‌گیرد؛ به خاطر کسی است که در گوشه‌ای از خانه نشسته و حضورش، آدم‌ها را دوباره کنار هم جمع کرده است. تا وقتی بزرگ‌تر خانواده هست، بسیاری از فاصله‌ها کوتاه‌تر، بسیاری از دلخوری‌ها کم‌رنگ‌تر و بسیاری از «دورهم بودن‌ها» ممکن است هنوز برقرار باشد.

از این رو، تکریم سالمندان فقط ادای احترام به یک نسل نیست؛ احترام به ریشه‌هایی است که بخشی از هویت امروز ما از آن‌ها روییده است. سازمان ملل متحد نیز در رویکرد سال ۲۰۲۶ بر نقش سالمندان در خانواده، جامعه و اقتصاد و ضرورت تقویت همبستگی میان نسل‌ها تأکید کرده است.

امروز، در دانشگاه هرمزگان، از نسل‌هایی یاد می‌کنیم که پیش از ما ساختند، آموختند، تجربه کردند و برای رسیدن ما به فردا سهمی از عمر خویش را بخشیدند.

توجه داشته باشیم اگر هنوز صدای بزرگ‌تری در خانه‌مان هست، شنیدن را به فردا موکول نکنیم؛ اگر دستی برای بوسیدن هست، بوسه را به فرصت بعد نسپاریم؛ و اگر دعایی پشت سرمان هست، قدرش را تا وقتی که هست بدانیم.

چه بسیار گره‌هایی که با یک دست باز می‌شوند؛
چه بسیار راه‌هایی که با یک تجربه روشن می‌شوند؛
و چه بسیار دل‌هایی که با حضور یک بزرگ‌تر، هنوز بهانه‌ای برای کنار هم ماندن دارند.

روز جهانی سالمندان را به همه پدران و مادران، پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها و همه بزرگ‌ترهای عزیز خانواده‌ها و جامعه دانشگاهی تبریک می‌گویم و برای آنان تندرستی، آرامش، عزت و سال‌هایی سرشار از حضور در کنار عزیزانشان آرزومندم.

دکتر موسی جاودان- معاون فرهنگی و اجتماعی دانشگاه هرمزگان

پایان خبر